Killarney Golf & Fishing Club – Killeen
- Architect: Eddie Hackett, Billy O'Sullivan; Donald Steel (2006)
- Geopend 1972
- 18 holes
- Par 72
De kampioenschapsbaan van de club ontstond begin jaren zeventig, toen Eddie Hackett en Billy O'Sullivan de oude baan van Mahony's Point opsplitsten en negen holes op nieuwe grond toevoegden. Donald Steel bouwde haar volledig opnieuw op, met nieuwe greens, tees en bunkers, voor een heropening in 2006. Het meer komt al op de eerste hole in het spel en water dreigt bijna overal. Nick Faldo won hier de Irish Open in 1991 en 1992, Ross Fisher in 2010, Simon Dyson in 2011. Meer dan 6.600 meter vanaf de achterste tees: geschikt voor constante spelers die de driver in de tas durven te laten.
Signature hole. Hole 13, Castlerosse, is de moeilijkste hole van de baan: een par 4 van 454 meter waarvan de green door een beek wordt verdedigd.
Officiële websiteKillarney Golf & Fishing Club – Mahony's Point
- Architect: Guy Campbell
- Geopend 1939
- 18 holes
- Par 72
Dit is de historische baan van de club, in 1939 aangelegd door Guy Campbell op de grond die Castlerosse had uitgekozen, en herzien toen Killeen in de jaren zeventig ontstond. Korter dan haar buurbaan, met iets meer dan 6.100 meter vanaf de achterste tees, blijft ze veeleisend op de approaches en biedt ze steeds weer uitzicht op Lough Leane en de MacGillycuddy's Reeks. De laatste drie holes, die terugkeren naar de oever, horen bij het oorspronkelijke ontwerp van Campbell. Geschikt voor elk niveau en op haar mooist aan het eind van de middag, wanneer het licht over het meer zakt.
Signature hole. Hole 18 is een par 3 van 174 meter over een arm van Lough Leane naar een verhoogde green tussen de dennen, vaak tegen de overheersende wind in.
Officiële websiteDooks Golf Links
- Architect: Eddie Hackett; Martin Hawtree
- Geopend 1889
- 18 holes
- Par 71
Dooks, in 1889 opgericht door officieren van de Royal Horse Artillery, is de oudste club van Kerry. De leden bouwden in 1970 zelf negen nieuwe holes om weer een achttienholesbaan te hebben, met advies van Eddie Hackett, en begin jaren 2000 leidde Martin Hawtree een volledige renovatie. De links ligt op een landtong aan de zuidoever van de baai van Dingle, bij Glenbeigh: smalle fairways, goed gemodelleerde greens, gaspeldoorn en heide, uitzicht op de Reeks. Met een par 71 en iets meer dan 6.500 yards vanaf de achterste tees is ze minder blootgesteld dan andere links, en een ideale eerste links vanuit Killarney.
Officiële websiteWaterville Golf Links
- Architect: Eddie Hackett, Claude Harmon; Tom Fazio
- Geopend 1973
- 18 holes
- Par 72
In Waterville wordt sinds 1889 gegolfd, maar de huidige links dateert van 1973, toen Jack Mulcahy Eddie Hackett en Masterswinnaar Claude Harmon vroeg een kampioenschapsbaan te ontwerpen. Tom Fazio renoveerde haar daarna in verschillende fasen. Tussen de Atlantische Oceaan, de rivier de Inny en het veen meet ze meer dan 7.300 yards vanaf de achterste tees; de tweede negen slingeren tussen de hoogste duinen. Een bronzen standbeeld van Payne Stewart, erecaptain van de club, herinnert aan zijn band met de plek. Op ongeveer 1 uur en 15 minuten van Killarney is het een volle dag, voor ervaren spelers.
Signature hole. Hole 17, Mulcahy's Peak, draagt de naam van de oprichter: een par 3 vanaf een tee hoog in de duinen, met uitzicht over de baai en de links.
Officiële website